Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

Polacy wyjaśniają przyszłość

Spektakl w ramach projektu Teatr 2118

Social


 

„Za 100 lat nie będzie kolei, nie będzie włosków na ciele, nie będzie wystających żył, nie będzie jajek, nie będzie czapek z daszkiem, niestety nie będzie skarpetek, nie będzie ogni sztucznych, nie będzie teatru, nie będzie. Nie będzie teatru. Teatr okaże się zupełnie nieuniwersalny. I się skończy. Wbrew poprzednim przewidywaniom. Ale jeśli w ogóle coś będzie, to na pewno będą Matki. Także te zatroskane."
Polacy nie nadają się do wyjaśniania przyszłości tak samo, jak cała reszta świata. A mimo to z entuzjazmem rzucają się w amatorską futurologię. Samplując i remiksując dziedzictwo marudzenia, rodzeństwo Jaśminy i Piotra Polaków buduje siłę wywrotową. Set dj’ski Polaków to przewrotne zmaganie z pesymistyczną wersją przyszłości. Czy potrafią uwolnić się od czarnowidztwa własnej matki? 

Reżyseria: Wojtek Ziemilski
Scenografia Paweł Paciorek
Dramaturg Sodja Lotker
Współpraca artystyczna Braňo Mazúch
Obsada Jaśmina Polak, Piotr Polak
Asystentka reżysera Urszula Hajdukiewicz 
Spektakl powstał w ramach projektu Teatr 2118.
Kurator projektu Teatr 2118 Tomasz Plata
 

 

Jak wyobrażasz sobie teatr za 100 lat? W ramach cyklu 2118 na to pytanie odpowiedzą artyści nowej fali polskiego teatru: Anna Karasińska, Ania Nowak, Wojtek Ziemilski i Romuald Krężel. Ich spektakle są projektami odległej przyszłości – teatralnej, ale i pozateatralej. Niejako z definicji twórcy stają wobec konieczności zaprojektowania nie tylko teatru XXII wieku, ale również społecznego otoczenia, w którym ów teatr będzie funkcjonował. Wyobraźnia artystów ograniczona jest jednym zastrzeżeniem: w ramach cyklu zakazane jest używanie słowa „utopia”. 2118 ma służyć wymyślaniu tego, co możliwe, a nie tego, co utopijne. Na początku XX wieku podobny trud podjęli wizjonerzy pierwszej awangardy: wymyślili coś, czego jeszcze nie było. Nadszedł czas, by powtórzyć ich gest. 2118 to także refleksja na temat naszej pamięci, jej mechanizmów, ukrytych motywacji. Co z naszej współczesności zostanie zapamiętane za sto lat? Czy my sami będziemy zapamiętani? Tomasz Plata
 

Bilety: 40/25 zł
Wejściówki: 20 zł

W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe, głośna muzyka oraz dym sceniczny. 

W spektaklu zostały wykorzystane zdjęcia i fragmenty wypowiedzi zgodnie z listą do pobrania tutaj

W identyfikacji wizualnej spektaklu oraz w przedstawieniu został wykorzystany obraz Tereza Černá, Svetlana Silich, Lenka Rozsnyóová, Kristína Pípová, Jana Morávková „Śniadanie na trawie”

Spektakl bierze udział w 25. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.
W I etapie Konkursu spektakle ocenia Komisja Artystyczna w składzie: Dominik Gac, Andrzej Lis, Henryk Mazurkiewicz, Piotr Morawski, Jacek Sieradzki, Sandra Szwarc i Zuzanna Berendt.
 

 

 

Logotyp
Logotyp
Logotyp Instytut Teatralny
H!