Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

13.04.2019

Podziękowania dla Doroty Buchwald

Dorota Buchwald, była już dyrektor Instytutu Teatralnego, 13 kwietnia 2019 roku wraz z zespołem odebrała jedną z najważniejszych polskich nagród teatralnych - Kamyk Puzyny. Przemówienie, jakie wygłosiła z tej okazji wydaje nam się nieczęstym przykładem szczerej, bezpretensjonalnej wypowiedzi dotykającej istoty pracy w teatrze. Chcemy podziękować Pani Dyrektor Dorocie Buchwald za jej pracę oraz zacytować w całości jej słowa:

Szanowni Państwo,
Muszę się przyznać, że przeczytałam przed uroczystością tekst Jolanty Kowalskiej Utopia urzeczywistniona zamieszczony w 4. numerze „Dialogu”, tego „Dialogu” z Kamykiem, i trudno jest mi znaleźć odpowiednie słowa podziękowania za ten opis i ocenę jednocześnie, bo my w środku, w Instytucie Teatralnym, nie zawsze mamy poczucie, czy też dostateczną świadomość, jak odbierana jest nasza praca, nasza działalność. I czy rzeczywiście ma aż taki sens to, co robimy. Bo jest prawdą to, co napisała Jola o tej utopii…
Utopia ma wpisane w swoją definicję niespełnienie, rozczarowanie, zawód i jakoś byliśmy z tym z jednej strony pogodzeni, ale z drugiej strony jednak z determinacją przez te piętnaście lat próbowaliśmy to nasze marzenie o kształcie Instytutu realizować. Marzenie o instytucji innej od wszystkich, niezależnej, własnej, oryginalnej, budowanej responsywnie – w odpowiedzi na potrzeby środowiska. Instytucji różnorodnej i tak samo barwnej wewnątrz, jak świat teatru, któremu służy i dla którego została stworzona.
Bo stworzyliśmy i tworzyliśmy ten nasz Instytut dla opieki nad dobrem wspólnym, jakim – w naszym poczuciu – jest teatr, ten najwspanialszy wynalazek ludzkości. Bo utopia, choć ma wiele synonimów o skrajnych zabarwieniach emocjonalnych – to przede wszystkim marzenie o krainie szczęścia, które przecież każdy z nas na własny użytek wytwarza. A może to nie kraina, tylko wyspa ratunkowa, tak w dzisiejszym świecie potrzebna, jak wyspy na morzach. A może to nie wyspa, tylko szpital polowy, o którym mówi papież Franciszek, każąc opuścić wygodne kanapy i wyjść do potrzebujących.
U nas nawet to wszystko się zgadza architektonicznie i geograficznie, bo działamy w pawilonie szpitalnym, na zielonej wyspie Jazdowa, zwanej serkiem.
Takie jest właśnie moje marzenie i myślenie o miejscu dla teatru, ukształtowane z pewnością przez niezwykłych, fantastycznych ludzi – moich mistrzów, których dane mi było na samym początku mojej drogi zawodowej poznać, których pracę dane mi było obserwować, z którymi miałam szczęście pracować i się przyjaźnić: prof. Zbigniewa Raszewskiego, prof. Martę Fik, prof. Stefana Mellera, Barbarę Krasnodębską – żeby wymienić tych, których już nie ma wśród nas, ale reszta jest wciąż wokół. To już nie marzenie, a przekonanie, że instytucja taka jak Instytut Teatralny, będąca urzeczywistnianiem marzenia, którego środowisku teatralnemu nie udało się zrealizować przez sto lat, powinna być integrująca, wspierająca, towarzysząca, inspirująca, a przede wszystkim, wszelkimi sposobami chroniąca od zapomnienia ogromną pracę ludzi tworzących teatr, którzy zawsze żyją w poczuciu nieznanej innym sztukom ulotności swojego dzieła.
Ale teatr to nie tylko praca artystów. Mamy pełną świadomość, towarzysząc teatrowi w najróżniejszych jego przejawach, że teatr to dzieło najbardziej inkluzywne, włączające, zbiorowe, społeczne, w które zaangażowani są właściwie wszyscy: widzowie, badacze, organizatorzy, recenzenci, ekonomiści, socjolodzy, nauczyciele, urzędnicy, rzemieślnicy, przedsiębiorcy, statystycy… itd. Żadna z tych grup nie jest i nie powinna być w teatrze ani wykluczona, ani bierna, pozbawiona swojej roli i głosu w naszym wspólnym, codziennym performansie kulturowym, który dzięki teatrowi może być sprawczy, skuteczny.
Ocena naszego wysiłku w urzeczywistnianiu utopii instytucji, jaką dali Państwo latem ubiegłego roku, popierając utrzymanie tego miejsca w niezmienionym kształcie, i tak pięknie teraz sformułowana przez Jolantę Kowalską (a także uwidoczniona we wcześniejszych rekomendacjach dla mnie na kolejną kadencję) – myślę, że nawet nas samych zaskoczyła. Jakże warto było dla tego rezonansu o tę utopię walczyć! Bardzo Państwu w imieniu zespołu dziękuję! Tego się nie da wytrollować, kupić, podmienić. To jest bezcenny kapitał tego naszego utopijnego projektu, który na co dzień tworzą konkretni ludzie. Są tu – nie wszyscy, bo niektórzy pracują – przed Państwem.
Ta sytuacja pozostawia mnie jednak w niemijającym od grudnia zdziwieniu, że po 30 latach w demokratycznym kraju – swoją pracę zawodową zaczęłam 1 października 1989 roku – otrzymuję/otrzymujemy nagrodę dokładnie za to samo, za co karze nas/mnie i Państwa, odbiorców naszej pracy, w imieniu demokratycznie wybranych władz kraju – minister kultury. Z ust pana ministra usłyszałam, że jestem zbyt niezależna, zbyt samodzielna, niesterowalna. Że muszę podzielić się władzą. Że nie mam kompetencji do merytorycznego zarządzania programem Instytutu, który wspólnie z zespołem przygotowałam na następne pięć lat. Taka to schizofrenia…
„Potężny opór środowiska, jaki wywołała próba wymiany kierownictwa placówki na drodze konkursu – pisze Jolanta Kowalska – świadczy o tym, że Instytut stał się dobrem wspólnym. To wielki kapitał, który łatwo roztrwonić”.
Dzięki Państwu i tej nagrodzie mamy świadomość wartości tego, co się przez te lata udało. Ja mam wciąż nadzieję, że nowa dyrekcja zechce ten kapitał pomnażać, a nie trwonić. Państwo mają możliwość kontroli i oceny, jak to będzie „szło”, bo Instytut Teatralny nie jest własnością ministra kultury. Jest nas wszystkich.
Dorota Buchwald

Szanowna Pani Dyrektor, Droga Doroto,
to dziwna chwila, w której zasłużone podziękowania muszą łączyć się z żalem, że Instytut założony i prowadzony z takim wyczuciem ku wielkiemu pożytkowi całego środowiska teatralnego, musi się zmienić i że zmiana, jest jedyną rzeczą, którą o przyszłości tej instytucji wiedzieć dziś możemy. Dziękujemy bardzo za te kilkanaście lat wielkiej pracy i za szlachetny spokój w ostatnim czasie.
Karolina Ochab, Krzysztof Warlikowski i zespół Nowego Teatru

 


 

10.04.2019

Aktywności dla dzieci podczas strajku nauczycieli

Wspieramy nauczycieli. Dziś już byliśmy na spacerze ornitologicznym. Jutro i w piątek (11 i 12 kwietnia) zapraszamy dzieci w wieku 6-12 lat wraz z opiekunami na:
- 8:30-11:30 stół kreatywny – zapewniamy przestrzeń we foyer i materiały
- 11:30-13:30 podwórko kreatywne – gry i zabawy na placu

Wydarzenia są bezpłatne i ogólnodostępne. Będziemy informować o kolejnych wydarzeniach.

10.04.2019

European Ensemble

Nowy Teatr, Schauspiel Stuttgart oraz Zagreb Youth Theatre powołali European Ensemble. Kuratorem tego międzynarodowego projektu jest Oliver Frljić. Spektakle w ramach European Ensemble zrealizuje trzech reżyserów – Anna Smolar z Warszawy, Oliver Frljić ze Stuttgartu oraz Anestis Azas z Zagrzebia. W każdym wystąpi sześcioro aktorów – w tym Jaśmina Polak i Jan Sobolewski z Nowego Teatru.

Premiera Olivera Frljicia "Imaginary Eurpe" odbędzie się 10 kwietnia w Schauspiel Stuttgart.

W Warszawie premiera Anny Smolar odbędzie się w lipcu 2019. Partnerem projektu jest Narodowy Teatr z Grecji. 

25.03.2019

Ankieta do spektaklu "Secret Garden" Teraz Poliż

W związku z pracą nad spektaklem grupy Teraz Poliż, autorki proszą o wypełnienie anonimowej ankiety na temat kobiecych fantazji seksualnych:

ankieta 

Performans gościnny "Secret Garden" będzie miał premierę w Nowym Teatrze 26 maja 2019.

"Secret Garden" to perofrmans inspirowany zbiorem kobiecych fantazji seksualnych. Przez kilka miesięcy kolekcjonowałyśmy głosy tych, którzy utożsamiają się z kobiecością; pytałyśmy nie tylko o konkretne marzenia związane z seksem ale również o znaczenie fizycznej bliskości w życiu człowieka. Wierzymy, że każda opowieść o seksie z własnego punktu widzenia ma moc uwalniania od stereotypów. Badając to, co na co dzień ukryte, chcemy stworzyć przestrzeń wolności wypowiedzi i możliwej wspolnóty między wszystkimi kobietami, niezaleznie od wieku, doświadczenia, statusu czy wykształcenia. Odtwarzając gest, którego dokonała Nancy Friday w 1973 roku, pisząc “My Secret Garden”, pragniemy stworzyć współczesną mapę pragnień i marzeń erotycznych oraz znaleźć dla nich odpowiedni język teatralny. Badanie oraz performans powstały we współpracy z seksuolożkami - Alicją Długołęcką i Agatą Loewe.

Inicjatywa ta, to wspólne przedsięwzięcie kilku twórczyń, czyli dziewczyn z TERAZ POLIŻ (Dorota Glac, Kamila Worobiej), Aleksandry Hirszfeld, Magdy Szpecht, Alicji Długołęckiej oraz Agaty Loewe.

10.03.2019

Masterclass z Małgorzatą Szczęśniak

Z okazji 350-lecia Opery Paryskiej, Małgorzata Szczęśniak wygłosiła wykład mistrzowski w ramach cyklu masterclasses z wielkimi twórcami scenografii operowych w  l’École du Centre Pompidou.

Małgorzata Szczęśniak pracuje obecnie nad scenografią i kostiumami do opery 'Lady Makbet mceńskiego powiatu' Dymitra Szostakowicza w inscenizacji Krzysztofa Warlikowskiego, której premiera odbędzie się 2 kwietnia 2019 w Opera de Paris. 

foto: Konrad Pustoła

28.02.2019

Praktyki studenckie podczas Generation After 3. Showcase

Poszukujemy chętnych do odbycia praktyk studeckich w Nowym Teatrze podczas Generation After 3. Showcase.

Generation After: RISKY PROJECT to organizowana przez NOWY TEATR intensywna prezentacja najnowszych zjawisk na polskiej scenie teatralnej, nowa artystyczna szkoła myślenia, w której udział wezmą przedstawiciele i programiści najważniejszych festiwali i instytucji teatralnych z Europy, Azji i Ameryki. We współpracy z zaproszonymi do udziału warszawskimi scenami pokażemy najnowsze spektakle takich twórców jak m.in. Michał Borczuch, Krzysztof Garbaczewski, Anna Nowak, Paweł Sakowicz, Agata Siniarska, Anna Smolar czy Agnieszka Smoczyńska.

Do Twoich zadań będzie należało:

  • wsparcie w produkcji i realizacji Showcase’u Generation After organizowanego przez NOWY TEATR
  • opieka nad zagranicznymi gośćmi w czasie trwania wydarzenia
  • wsparcie koordynacyjne przejazdów zagranicznych gości
  • przygotowywanie pakietów powitalnych dla gości
  • wsparcie w działaniach promocyjnych
  • udział w wydarzeniach organizowanych w ramach Showcase’u

Szukamy osoby, która:

  • jest odpowiedzialna i samodzielna
  • jest dostępna między 25 a 31 marca 2019 roku (w ramach elastycznego grafiku)
  • zna język angielski na bardzo dobrym poziomie (znajomość dodatkowego języka mile widziana)
  • jest komunikatywna i dobrze czuje się w międzynarodowym środowisku
  • sprawnie porusza się po Warszawie
  • znającej Warszawskie teatry i inne instytucje kultury
  • potrafi pracować sama, jak i w grupie
  • cechuje się dobrą organizacją pracy i skrupulatnością

Co możemy Ci zaoferować?

  • zaświadczenie o odbyciu praktyk studenckich i pomoc w wypełnieniu niezbędnej do ich rozliczenia dokumentacji
  • zdobycie doświadczenia związanego z realizacją interdyscyplinarnego wydarzenia o międzynarodowej randze
  • zdobycie doświadczenia i wiedzy w obszarze pracy w renomowanej instytucji kultury
  • możliwość pracy w, międzynarodowym środowisku złożonym z dyrektorów i kuratorów najważniejszych instytucji i festiwali Europy i świata
  • możliwość pracy z uznanymi twórcami polskiego teatru i tańca
  • udział w wydarzeniach organizowanych w ramach Showcase’u
  • elastyczne godziny praktyk
  • wsparcie merytoryczne podczas trwania praktyk

Zgłoszenia do końca lutego na adres: marta.kielar@nowyteatr.org
Spotkanie organizacyjne zorganizujemy na początku marca.

28.02.2019

Nominacja do nagrody Warszawiaki 2018

Zostaliśmy nominowani do nagrody Warszawiaki 2018 w kategorii TEATR. Warszawiaki to plebiscyt, organizowany od 2014 roku, którego celem jest wybór tego co najlepsze w stolicy i dla stolicy. Najlepsze lokale, instytucje kulturalne, miejsca rozrywki, najlepsze zdjęcie, działalność w sieci oraz wydarzenie roku to tylko niektóre kategorie, w których przyznawane są wyróżnienia.

Głosować można do 28 lutego stronie warszawiaki.com.pl. To mieszkańcy Warszawy wybiorą laureatów w 15 kategoriach. Koniecznie oddajcie na nas swój głos. Zwycięzcy zostaną ogłoszeni podczas uroczystego finału 7 marca 2019 roku w Oranżerii Muzeum Pałacu Jana III w Wilanowie. Głosujcie i trzymajcie za nas kciuki!

24.02.2019

"Wyjeżdżamy" nominowane do nagrody O!Lśnienia

Onet Kultura ogłosił nominacje do nagród Nagród Kulturalnych Onetu i Miasta Kraków O!Lśnienia.
Nominację w kategorii Teatr otrzymał spektakl „Wyjeżdżamy” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego.

Do nagród nominują w poszczególnych dziedzinach krytycy z różnych mediów (m.in.: Justyna Sobolewska, Gabi Drzewiecka, Robert Piaskowski, Aneta Kyzioł, Anda Rottenberg) oraz Katarzyna Janowska i redakcja Onet Kultura

To Wasze głosy zdecydują o wygranej w każdej z siedmiu kategorii konkursowych: Film, Literatura, Sztuki wizualne, Muzyka popularna, Muzyka klasyczna i jazz, Teatr oraz Serial. Głosować można do 24 lutego na stronie http://olsnienia.onet.pl/

Wręczenie nagród odbędzie się 1 marca 2019 podczas uroczystej gali w Centrum Kongresowym ICE w Krakowie.

Specjalny odcinek "Rezerwacji" na temat nagród:
https://vod.pl/programy-onetu/rezerwacja-102/d23lkte 

15.02.2019

Stanowisko Nowego Teatru wobec materiału promocyjnego „Dzień z życia Maćka Stuhra. Przyjaciel rodziny”

Wideo promocyjne marki „Mitsubishi” zrealizowane na zlecenie MMC Car Poland Sp. z o.o. narusza autorskie prawa majątkowe oraz dobra osobiste Teatru. Materiał powstał bez wiedzy i zgody Teatru. Godzi w jego dobre imię, wartości, które Teatr reprezentuje, bezprawnie wykorzystuje sztukę do celów komercyjnych, na co kategorycznie się nie zgadzamy.
W związku z ww. naruszeniem Teatr podjął odpowiednie kroki prawne.

Wszystkich naszych widzów i sympatyków, którzy poczuli się urażeni, przepraszamy za zaistniałą sytuację.
 

18.01.2019

Komunikat w sprawie odwołania spektaklu "Wyjeżdżamy" 18 stycznia

Drodzy Widzowie,
W związku z ZARZĄDZENIEM NR 47/2019 PREZYDENTA MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY
z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie żałoby narodowej, w związku z tragiczną śmiercią Prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza odwołujemy dzisiejszy (piątkowy) spektakl "Wyjeżdżamy".

▶️Widzów, którzy kupili bilety na spektakl na stronie e-bilet.pl, prosimy o kontakt z e-biletem.
▶️Widzom, którzy kupili bilety na stronie bilety.nowyteatr.org lub zapłacili przelewem, pieniądze będą zwrócone automatycznie.
▶️Widzów, którzy kupili bilety na miejscu w teatrze, prosimy o kontakt z kasami: 22 379 33 33 lub bow@nowyteatr.org

H!