Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

Władza, płeć i pożądanie. Stare Hollywood w Nowym Teatrze. Projekcje i wykłady Agnieszki Graff

Social

Świetlica Nowego Teatru, Madalińskiego 10/16

29.06


Vampy, dziwki, kochające i cierpiące matki, a także walczące o swoje twardzielki – w filmach hollywoodzkich z lat 30., 40. i 50. królują wyraziste postaci kobiece. Gwiazdy, jak Mae West, Bette Davis czy Rita Hayworth, znaczą więcej niż ich męscy odpowiednicy. W wielu filmach da się poza tym wytropić zakazany wtedy wątek homoseksualny. Na cykl składają się obrazy, które zajmują się płcią – czasem na serio, czasem nie, często poprzez odwrócenie ról. Rozmowy o filmach dotyczą konwencji gatunkowych, kontekstów, campu, cenzury i gry z nią.

Agnieszka Graff – kulturoznawczyni, adiunkt w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW. Prowadzi zajęcia o literaturze i filmie amerykańskim, o historii kobiet i feminizmu, a także o kwestii rasowej w kinie i literaturze. Autorka książek, polemik i recenzji. Od lat działa w ruchu kobiecym.

Chcesz poznać tytuły filmów pokazywanych podczas wykładów?
Napisz na adres: bow@nowyteatr.org lub zadzwoń 22 379 33 33.

29.06 / 19:00
reż. Douglas Sirk (1956), 1h39
Melodramat nad melodramaty, uczta duchowa dla amatorów campu i wielbicieli Sirka. W tym filmie jest wszystko i to w nadmiarze: wielkie pieniądze, pastelowe wnętrza, niespełniona miłość, milioner-alkoholik i jego siostra nimfomanka. Jest też mężczyzna idealny, ale dziwnie niedostępny. Upomniany, że czas poszukać żony odpowiada:
„Mam wystarczające trudności ze znalezieniem ropy naftowej.” Dla wtajemniczonych: tę postać gra Rock Hudson.



Minione wykłady:

15.09 / 19:00
reż. Robert Epstein, Jeffrey Friedman (1995), 2h15
Geje i lesbijki to wielcy nieobecni filmu hollywoodzkiego XX wieku. Gdzie byli, kiedy ich nie było? Gdzie się przez te lata chowali? Zabawny laluś, wampirzyca, szaleniec, ofiara tragicznego wypadku – oto kolejne odsłony historii traktowania postaci LGBT przez Hollywood, aż do przełomowych lat 70. Po tym filmie dokumentalnym stare kino już nigdy nie będzie w waszych oczach tak samo niewinne.

6.10 / 19:00
reż. Lowell Sherman (1933), 1h06
Ten film w 1933 roku tak oburzył amerykańskich katolików, że uznali za konieczne powołanie organizacji o nazwie Legion Przyzwoitości. Opowieść jest mętna, ale morał istotnie skandaliczny: rozpusta w połączeniu z rozróbą zaprowadzi cię w ramiona Cary’ego Granta. Przez kolejne trzy dekady Legion pilnował, by cenzura w filmie działała jak należy, zaś Mae West była i pozostaje królową campu.

3.11 / 19:00
reż. John M. Stahl (1934), 2h30
Jeśli ten film nie wyciśnie wam łez, to jesteście bez serca. Wspaniały wielochusteczkowiec o trudach macierzyństwa, kobiecej przyjaźni, smażeniu naleśników oraz cierpieniu spowodowanym przez rasizm i niewdzięczną córkę. Wielka rola Louise Beavers, która do dziś budzi kontrowersje wśród krytyków. Kilkanaście lat później drugą wersję tego filmu zrobi Douglas Sirk, ale ta jest chyba bardziej wzruszająca.

6.12 / 19:00
reż. Howard Hawks (1938), 2h15
Komedia o seksie, w której co prawda nie ma seksu (cóż, cenzura), ale za to jest oswojony lampart (i jeszcze drugi – dziki), szkielet brontozaura, foksterier i starszy pan, który naśladuje głosy dzikich zwierząt. Hepburn brawurowo udaje, że gra w westernie. Grant udający kobietę jest umiarkowanie śmieszny.

5.01 / 19:00
reż. Billy Wilder (1944), 1h47
Zbrodnia to niesłychana, pani zabija pana. Dla zysku i dlatego, że ma go dość. Robi to cudzymi – oczywiście męskimi – rękami. Dużo napięcia (także erotycznego), słynny dialog o zgubnych skutkach przekraczania ograniczenia prędkości i chyba najbardziej rozpoznawalna w historii kina tandetna blond peruka. Barbara Stanwyck długo się wahała, czy powinna ją założyć.

2.02 / 19:00
reż. Michael Curtiz (1945), 1h53
Opowieść o silnej kobiecie, która robi duże pieniądze podczas wielkiego kryzysu.
Mężczyźni ją zawiedli, ale pokonało dopiero macierzyństwo. Od samego początku wydaje nam się, że wiemy, kto zabił i kto tu jest femme fatale… Ale oczywiście się mylimy. Film wszedł na ekrany w 1945 roku i miał przypomnieć kobietom, gdzie ich właściwe miejsce. Joan Crawford nie tylko wspaniale gra główną rolę, ale też prowadzi narrację.

9.03 / 19:00
reż. George Cukor (1949), 1h41
Hepburn jest równościową adwokatką, która broni niedoszłej morderczyni, ofiary patriarchatu. Tracy – mężem Hepburn i oskarżycielem, który broni resztek męskiej godności. Komedia prawniczo-małżeńska, która uświadamia, jak daleko kultura popularna może się zapędzić, flirtując z feminizmem. Dalej niż sądziliście, ale nie tak daleko, jak by się chciało.

6.04 / 19:00
reż. Joseph L. Mankiewicz (1950), 2h18
Wielka aktorka i wspaniała kobieta prześladowana przez psychopatyczną fankę, intrygantkę o niejasnej orientacji seksualnej. Wybitny krytyk, o równie niejasnej orientacji, świetnie zołzę rozszyfrował. Przez moment pojawia się na ekranie blondynka imieniem Marilyn – to jedna z jej pierwszych ról. Jednak to starzejąca się Bette Davis w tym filmie przechodzi samą siebie. „Zapnijcie pasy. Zanosi się na ciężką noc.”

30.05 / 19:00
reż. Billy Wilder (1950), 1h50
Młody scenarzysta szuka wytchnienia, stara aktorka łaknie publiczności. Ich relacja jest dziwaczna, niepokojąca i obopólnie korzystna… Do czasu. Oprócz martwego narratora jest w tym filmie martwy szympans (odbywa się jego pogrzeb), a Buster Keaton przez chwilę gra samego siebie. Bardzo, bardzo dziwny film. Taki, który potem długo się śni.

Filmy z polskimi napisami.
Spotkania będą rejestrowane.

Wstęp wolny

Ilustracja: Jarosław Danilenko, Michał Loba / pingxpong.tumblr.com

Patroni

Logotyp szeroki kadr
H!