Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

Solidarność Camp w Brukseli

Projekt Nowego Teatru i Instytutu Sztuki Wyspa

Social

23.09-1.10.2011


[C1Codziennie 11:00 – 20:00C1]

 

Domek 1 Instalacja Romana Dziadkiewicza „Kolekcjoner szczelin”, 2011

 

Artysta-rezydent projektu opiera swoje działanie na idei obecności. Podczas stacjonowania obozu w Brukseli będzie zamieszkiwać oddaną mu przestrzeń, ale status jego obecności nie będzie oczywisty i jasny dla odwiedzającego. Czasami też będzie przebywać tam w towarzystwie, a intensywność i perwersja relacji pomiedzy rezydentem a jego gościem ma performować złożonośc relacji symbolizowanych przez architekturę obozu. Projekt artysty stawia wyzwanie samej idei obecności i relacji, a więc podstaw na jakich budowane są projekty relacyjne i performatywne. Dziadkiewicz we właściwy sobie sposob eksperymentuje traktując praktykę artystyczną nie jako wyraz posiadanej wiedzy i kompetencji ale jako metodę eksploracji możliwych ścieżek rozumienia funkcji artysty i dzieła sztuki. Jak sam deklaruje projekt mówi o napięciu pomiędzy klaustrofobią a agorafobią, pomiędzy ciasną przestrzenią prywatną (wnętrze budki) a lękiem przed funkcjonowaniem w przestrzni publicznej. Pomiedzy vouyeryzmem i ekshibicjonizmem. Można by dodać, że pomiędzy esencjalistycznym a politycznym rozumieniem sztuki. Jak pisze artysta: „Kolekcjoner szczelin” ma być poszukiwaczem pęknięć, nieciągłości (albo raczej nieliniowych ciągłości), prześwitów, otworów pomiędzy tym co radykalnie intymne, a tym co polityczne, widzialne, widowiskowe. Budka stoczniowa i jej zamieszkiwanie (oraz zamieszkujący) staną się terenem intensywnych eksperymentów, poszukiwań i przekształceń szczelin pomiędzy poszczególnymi aspektami i elementami kompozycji. Ważna będzie kumulacja wielu działań w stosunkowo krótkim czasie, ich sprzężenia, nakładanie się/przenikanie, dialogi, „pomnażanie ja”, klonowanie i rozrastanie się wątków. Kolekcjoner szczelin to jednocześnie postać – wielowymiarowa, kłączasta, która na oczach widzów i potencjalnych uczestników działań i eksperymentów będzie się tworzyć/nawarstwiać/zagęszczać i rezydować (rezonować) non-stop w przestrzeni domku rezydenta. Kolekcjoner spleciony jest z mrocznych/niechcianych/wstydliwych/ fascynujących/nieuchwytnych figur: eksperymentatora, artysty, uchodźcy, więźnia, niewolnika, mężczyzny, robotnika, psychopaty, sadysty, masochisty, alchemika. Kolekcjoner eksperymentuje na sobie lub na ofiarach, które zwabia do swojej kryjówki....

 

Domek 5 instalacja Marka Sobczyka „Soliterność: muzeum, rocznica, pomnik”, 2005, reedycja 2011

 

Praca odnosi się do zakłócenia, zagubienia, samotności i zdrady. Neologizm Soliterność łączy w sobie idee samotnictwa i pasożytnictwa. Stworzony przez artystę labirynt obrazów na półprzezroczystych płytach z tworzywa to ikonograficzne śmietnisko narodowych symbolik i medialnych namułów popkultury, to obszar nawrotów, zabłąkań, zderzeń i zdegustowania. Na monitorze film zmontowany z zapisów wideo szeregu rozmów przeprowadzonych przez artystę z uczestnikami ruchu Solidarności i naukowcami. Soliterność, o której mówią, to stan ducha ludzi, których radykalizm, niezgoda na kompromisowość polityki, poczucie osamotnienia wobec dynamiki zmian i całego kontekstu współczesności, na jaki nie znajdują w sobie akceptacji, odzwierciedla głęboko uświadomione pęknięcie wspólnotowej jedności. Praca Sobczyka przenosi w wymiar filozoficznej debaty władzę i politykę, przykładając do niej kryterium Soliterności, samotnictwa skrytego bytowania, które nastąpiło jako nieuchronny skutek rozbicia idei solidarności – wspierającego bycia razem. Kto na kim pasożytuje? Czy pasożytujemy na rewolucji czy ona pasożytuje na nas? Co dzieje się z ideami gdy rewolucja sięga po władzę? Co to znaczy zdradzić ideał rewolucyjny?

 

Domek 4 instalacja Grzegorza Klamana „Bez tytułu”, 2011

 

Grzegorz Klaman, pomysłodawca i autor instalacji z obiektów znalezionych w Stoczni Gdańskiej przeznaczył jedną ze stoczniowych budek na instalację, która jest z pozoru niewidoczna. Budka jest pusta, zawiera tylko sprzęty, które oryginalnie się w niej znajdowały i kilka znaków graficznych – rysunków, plakatów czy zdjęć, które wydają się być jej częścią od zawsze. Wchodzimy do pustego wnętrza zaopatrzeni w dostępny na miejscu tablet i na nim lub dzięki aplikacji we własnym smartfonie możemy odnaleźć miejsca, w których wyświetlą się nam historie związane z gdańskimi robotnikami. Cztery znaczniki znajdują się w miejscach, w których siedzieli podczas nagrań robotnicy. Ci, którzy ofiarowali na potrzeby projektu swoje historie – stoczniowcy, których młodość przypadła na lata 80. Zbigniew Stefański, Czesław Szultk, Roman Łopuchow i Jan Kryger mówią o pracy i życiu w stoczni, samopomocy, konspirze a także zmiennej funkcji budek, z których część formuje dziś Solidarność Camp. Ich historie są na co dzień poniekąd niewidzialne a historia stoczni jest kojarzona z kilkoma zaledwie nazwiskami najbardziej znanych lub najbardziej medialnych bohaterów. Historie tych kilku z tysięcy nieznanych musimy odnaleźć sami.

Praca mówi o materializacji i dematerializacji pamięci, negocjacji polityczności poprzez medium oraz pozorach widzialności.

 

Domek 3 Jadwiga Sawicka „Dawno i nieprawda”, 2004

Czytelnia

 

Papier do obkładania z napisem NEVER HAPPENED bierze w nawias to co w środku. Próbuje unieważnić i, być może, unieważnia owijaną zawartość. Tak naprawdę jednak, nie jest to poważna przeszkoda żeby sprawdzić czy lekceważące uogólnienia w stylu „dawno i nieprawda” faktycznie mają jakieś podstawy. Należy przełamać swoją ufność w słowo drukowane i dostać się do środka- wystarczy otworzyć książkę, zacząć czytać i – być może- potwierdzić swoje najgorsze przypuszczenia. To wszystko fikcja!

 

Czytelnia: zbiór polskich książek, albumów i czasopism do przeglądania na miejscu. Wśród nich katalogi wystaw, festiwali teatralnych, przekłady dramatów i literatura poświęcona sztuce zaangażowanej w przemiany społeczne i polityczne. W czytelni znajdują się publikacje m.in. wydawnictwa Panga Pank, Fundacji Bęc Zmiana, Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, Narodowego Centrum Kultury, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski oraz Instytutu Sztuki Wyspa.

 

Domek 2 Wideoteka

Wybór polskich filmów do indywidualnego oglądania. Wśród nich polska sztuka video, filmy dokumentalne i animacje zrealizowane po 1989 roku.

 

Teren obozu

 

23 września 2011

11:00-20:00 Otwarcie wystawy dla zwiedzających

 

24 września 2011

17:00 Oficjalne otwarcie z udziałem Anety Szyłak, Romana Dziadkiewicza i Grzegorza Klamana

17:00 Wykład inauguracyjny Jana Sowy „Solidarność – wydarzenie komunistyczne. Próba reinterpretacji”

18:00 Performance Jacka Niegody „Bezpieczeństwo i higiena w pracy rewitalizacyjnej post-robotniczych terytoriów”

20:00 Koncert muzyki Pawła Mykietyna. Wykonawcy: Andrzej Bauer, Ewa Guziołek-Tubelewicz

 

25 września 2011

20:00 Czytanie dramatu Bożeny Umińskiej-Keff „Utwór o Matce i Ojczyźnie”, reżyseria: Ana Brzezińska

 

26 września 2011

18:00 Wykład Piotra Gruszczyńskiego „Tabu wolności. Teatr polski po 1989 roku”

19:30 Wykład Igora Stokfiszewskiego „Teatr jako polityka - o praktykach artystycznych nakierowanych na transformację rzeczywistości”

 

27 września 2011

20:00 Debata wokół budek ze Stoczni Gdańskiej – „Jak materialność rezonuje politycznie?”

Udział biorą Aneta Szyłak, Luuk Niewen, Grzegorz Klaman, Arne Hendricks, Steff van Bellingen

 

28 września 2011

17:00-20:00 Konsultacje dla miejscowych artystów. Prowadzą Aneta Szyłak, Luuk Niewen, Grzegorz Klaman, Arne Hendricks, Steff van Bellingen i Roman Dziadkiewicz.

20:00 Pokaz filmu „Miejsca transformacji”, reżyseria: Łukasz Konopa

 

29 września 2011

17:00-20:00 „Gabinet masażu ucha wewnętrznego” - koncert dla jednej osoby

 

30 września 2011

17:00-20:00 „Gabinet masażu ucha wewnętrznego” - koncert dla jednej osoby

19:00-21:00 Warsztaty dźwiękowe Zorki Wollny dla dzieci i dorosłych

 

1 października 2011

17:00-20:00 „Gabinet masażu ucha wewnętrznego” - koncert dla jednej osoby

19:00-21:00 Warsztaty dźwiękowe Zorki Wollny dla dzieci i dorosłych

22:00 Koncert finałowy: Gypsy Pill

Logotyp
Logotyp

H!