Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

Album z twórczością Konrada Pustoły

<<

Social

30.12.2016


Nowy Teatr jest partnerem wydania albumu z twórczością Konrada Pustoły.

Konrad Pustoła (1976-2015) ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Warszawskim (2003) oraz artystyczne w londyńskim Royal College of Art (2008). W swoich projektach zajmował się badaniem przestrzennych i wizualnych aspektów relacji społecznych i ekonomicznych. Laureat konkursu Polskiej Fotografii Prasowej za cykl „Sanna" (2001). Uczestnik wielu wystaw m. in. Nowi Dokumentaliści (2005) CSW Zamej Ujazdowski w Warszawie, Bloomberg New Contemporaries (2008) w Londynie; Storia, memoria, identitia (2009) w Modenie, PhotoEspania (2010) w Madrycie. W 2010 wydał album „Dark Rooms" nagrodzony w ogólnopolskim konkursie katalogów i albumów o sztuce Reminiscencje. 
konradpustola.org

Ten prywatny pejzaż jest niepokojący, mimo pogodnych kolorów. Melancholijny, dziwnie znieruchomiały, nieludzki, nawet kiedy w kadry wpadają jacyś ludzie. Jakby coś się zdarzyło, jakiś rodzaj cichej katastrofy, która odebrała codzienności jej wulgarność czy banalność. Został włączony jakiś filtr uwzniaślający, filtr smutku? Pułapka geometrii kadru, która podejmuje decyzje systemowe za nas, ale nie w naszym imieniu? Ale nie chodzi tu o żaden fotograficzny glamour, który przekształca rzeczywistość w krainę pociągającego odpychania. Raczej zobaczenie światła, które mistycyzuje, prześwietla rzeczy i obrazy tak, jakby przeszły już na drugą stronę. Światło, które rozmywa kontury, zmiękcza przedmioty, kojarzy jest z dziwną perspektywą, która próbuje lekceważyć widzenie zbieżne. Kadr niehierarchiczny?
Teraz, kiedy mamy już tylko te zdjęcia i kategoryczne no comments autora, próbujemy wejść do jego głowy i odczytać impulsy, jakie wywoływały potrzebę zrobienia zdjęcia. Poza tymi oczywistymi, czyli fotografiami bliskich i przyjaciół w trybie nie projektowym – te fotografie są na ogół empatyczne. W ten sposób wciągają nas w kadr, zaczynamy na własne ryzyko iść w te dziwne krajobrazy melancholii. 
Piotr Gruszczyński
Fragment tekstu zamieszczonego w albumie


W twórczości Konrada Pustoły z pewnością odnaleźć można dostrzeżoną przez Pawła Leszkowicza fascynację pustką i zauroczenie entropią, które fotografia pozwala choć częściowo wypełnić i powstrzymać. Jest jednak obszar działalności, który w dziele twórcy Dark Rooms podważa tak jednoznaczną interpretację. To wykonywana zawodowo fotografia architektury i przemysłu. […]
Roman Pawłowski, wspominając Pustołę w nekrologu, napisał, że „jednego elementu brakowało na jego zdjęciach – ludzi”. Słowa Pawłowskiego można uzupełnić, dodając, że ludzi z pewnością brakowało na zdjęciach pokazywanych w galeriach, ale nie na fotografiach archiwalnych. 
Adam Mazur
Fragment z tekstu opublikowanego w albumie „Kim jest fotograf? Komentarz do twórczości Konrada Pustoły”.

Dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

Logotyp

Wydawca

Logotyp
H!