Przejdź do treści strony

Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Rozumiem

Polacy wyjaśniają przyszłość

Premiera w ramach projektu Teatr 2118

Social


Premiera w ramach projektu Teatr 2118

Reżyseria Wojtek Ziemilski

Za 100 lat nie będzie kolei, nie będzie włosków na ciele, nie będzie wystających żył, nie będzie jajek, nie będzie czapek z daszkiem, niestety nie będzie skarpetek, nie będzie ogni sztucznych, nie będzie teatru, nie będzie. Nie będzie teatru. Teatr okaże się zupełnie nieuniwersalny. I się skończy. Wbrew poprzednim przewidywaniom. Zmienią się widzowie. Będą aktywni, dużo bardziej aktywni, to się zacznie mniej więcej teraz, poczują partycypację jako otwarcie, jako potencjał, pojawienie się jakiejś możliwości, żeby wreszcie razem, inaczej, dalej. Będą dużo bardziej aktywni, będą jedyną naprawdę aktywną grupą społeczną, będą wyróżniani we wszystkich badaniach socjologicznych, będą przypisem drobną czcionką, powszechnie znanym błędem statystycznym. Ach, jacy oni będą wyjątkowi! Będą rozumieć i czuć, i razem będą, wspólnie, poza systemem będą, krytyczni będą, lepiej świat będą odczuwać widzowie ci.

Scenografia Paweł Paciorek
Dramaturg Sodja Lotker
Współpraca artystyczna Braňo Mazúch
Obsada Jaśmina Polak, Piotr Polak
Asystentka reżysera Urszula Hajdukiewicz 
Kurator projektu Teatr 2118 Tomasz Plata
 

 

Jak wyobrażasz sobie teatr za 100 lat? W ramach cyklu 2118 na to pytanie odpowiedzą artyści nowej fali polskiego teatru: Anna Karasińska, Ania Nowak, Wojtek Ziemilski i Romuald Krężel. Ich spektakle są projektami odległej przyszłości – teatralnej, ale i pozateatralej. Niejako z definicji twórcy stają wobec konieczności zaprojektowania nie tylko teatru XXII wieku, ale również społecznego otoczenia, w którym ów teatr będzie funkcjonował. Wyobraźnia artystów ograniczona jest jednym zastrzeżeniem: w ramach cyklu zakazane jest używanie słowa „utopia”. 2118 ma służyć wymyślaniu tego, co możliwe, a nie tego, co utopijne. Na początku XX wieku podobny trud podjęli wizjonerzy pierwszej awangardy: wymyślili coś, czego jeszcze nie było. Nadszedł czas, by powtórzyć ich gest. 2118 to także refleksja na temat naszej pamięci, jej mechanizmów, ukrytych motywacji. Co z naszej współczesności zostanie zapamiętane za sto lat? Czy my sami będziemy zapamiętani? Tomasz Plata
 

Bilety: 40/25 zł
Wejściówki: 20 zł

W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe, głośna muzyka oraz dym sceniczny. 

W spektaklu zostały wykorzystane zdjęcia i fragmenty wypowiedzi zgodnie z listą do pobrania tutaj

W identyfikacji wizualnej spektaklu oraz w przedstawieniu został wykorzystany obraz Tereza Černá, Svetlana Silich, Lenka Rozsnyóová, Kristína Pípová, Jana Morávková „Śniadanie na trawie”

 

 

 

 

 

 

 

 

H!